• Adaptacja hal produkcyjnych na cele mieszkaniowe i społecznego klastra (Cieszyn)

Jesienią 2001 roku miasto Cieszyn przekazało stowarzyszeniu „Być razem” hale produkcyjne po zlikwidowanych ZPC „Olza”. Z czasem powstał tu punkt, gdzie wydawano żywność, stare meble i ubrania z darów. Wspólnie z MOPS obiekt został wyremontowany za unijne pieniądze. We wrześniu 2001 roku rozpoczął się remont, przy którym pracowało kilka osób pozbieranych z dworca i poradni uzależnień. W grudniu tego samego roku uruchomiono pierwszą część – powstały trzy duże pokoje wieloosobowe. Kolejne miejsca zorganizowane przez Stowarzyszenie to Dom Matki i Dziecka uruchomiony w czerwcu 2006 roku, Młodzieżowy Klub „Graciarnia” uruchomiony w październiku 2006 roku oraz Centrum Wolontariatu. Ze stowarzyszeniem „Być razem” stale współpracuje około 100 wolontariuszy – głównie studentów pracy socjalnej. W latach 2005-2006 stowarzyszenie realizowało program pomocy ofi arom przemocy seksualnej w ramach inicjatywy wspólnotowej UE „Daphne II”. W październiku 2002 roku stowarzyszenie stało się partnerem w opracowaniu Gminnego Programu w zakresie Polityki Mieszkaniowej i Taniego, Dostępnego Budownictwa Socjalnego dla Miasta Cieszyna oraz uchwalonego w grudniu 2002 roku przez Radę Miasta Cieszyna Gminnego Programu Wychodzenia z Bezdomności i Przeciwdziałania Wykluczeniu Społecznemu dla Miasta Cieszyna. Stowarzyszeniu udało się uzyskać dużą pomoc rzeczową (meble, materiały budowlane, lodówki etc.) od lokalnej ludności. Z jego pomocy korzysta łącznie około 3000 osób rocznie (schronienie, pomoc żywnościowa, socjalna, psychologiczna, prawna, zatrudnienie w ramach robót publicznych, edukacja). Stowarzyszenie podpisało umowę o współpracy z Powiatowym Urzędem Pracy w zakresie finansowania etatów w ramach robót publicznych, współpracuje z lokalnymi przedsiębiorcami; część uczestników warsztatów dzięki temu zyskuje pracę na zewnątrz. Stowarzyszenie rozwinęło produkcję eksportową. W 2005 roku opracowano koncepcję zagospodarowania obiektów po byłym „Polifarbie” na potrzeby przedsiębiorstwa socjalno-edukacyjnego „REDA”, które uzyskało dofinansowanie ze ZPORR w ramach programu: „Rewitalizacja obszarów poprzemysłowych województwa śląskiego”. Projekt został zrealizowany we współpracy z gminą Cieszyn.

  • Żyrardów – rewitalizacja poprzemysłowego obszaru

Miasto Żyrardów może poszczycić się jednym z najskuteczniej wdrażanych Lokalnych Programów Rewitalizacji w latach 2004-2006, który postawił na cele turystyki opartej na zasobach poprzemysłowych dawnej fabryki, osady fabrycznej oraz zespołu pałacowo – parkowego. Żyrardów zrealizował siedem projektów na ponad 13 mln zł w ramach ZPORR oraz komercyjne inwestycje: adaptację dawnej kotłowni na mieszkania i dawnej tkalni na centrum handlowe. W trakcie realizacji jest adaptacja budynków starej i nowej przędzalni na lofty oraz dawnej przędzalni lnu na centrum wielofunkcyjne. Jednym z projektów realizowanych z pomocą środków unijnych był Park Dittricha. Projekt Rewaloryzacji Parku Dittricha – I etap obejmował zagospodarowanie parku o powierzchni 58 tys. m2 wraz z elementami małej architektury, min. altanki drewnianej, alejek żwirowych, amfi teatru przy Muzeum, odtworzenie fontanny żelbetonowo – kamiennej, placu zabaw dla dzieci, sieć monitoringu, dosadzenie krzewów i bylin. Projekt realizowano w okresie od listopada 2004 roku do października 2007 roku, łączny koszt realizacji wyniósł 3,5 mln zł, z tego prawie 75 % środków pochodziło z funduszy unijnych. W następstwie realizacji I etapu Rewaloryzacji Parku Dittricha zaszła konieczność przeprowadzenia dodatkowych prac – określonych jako etap II i III. W ramach projektu Rewaloryzacja Parku Dittricha – II i III etap wykonano prace hydrotechniczne rzeki Pisi, renowację i renaturyzację układu wód powierzchniowych w parku oraz wykonano remont elewacji Muzeum wraz z tarasem. 65 % kosztów, wynoszących łącznie 2,3 mln zł sfinansowano ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach ZPORR.

  • Bydgoszcz – Program Rewitalizacji i Rozwoju Bydgoskiego Węzła Wodnego

Gdy nie wiesz, do jakiego portu zmierzasz, pomyślne wiatry nie będą ci wiały – tym cytatem z Seneki autorzy dokumentu – Zespół Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Bydgoszczy we współpracy ze specjalistami zewnętrznymi ustawili wysoko poprzeczkę do opracowania programu rewitalizacji (Czyżewska, 2009). Zaprosili tym samym do wielkiej podróży przez 5 typów krajobrazów, 5 grup działań i 169 zadań. Program został przyjęty uchwałą Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 25 października 2006 roku. Od natury przez miejski krajobraz, potem tereny gospodarczo – sportowe, a następnie przez tereny zabudowy przemysłowej docieramy tym samym do otwartych terenów Wisły o wielkim potencjale żeglugowym. To co porywa najbardziej w dokumencie to nietypowy temat przedstawiony z wielkim rozmachem, ambitnie, w sposób systemowy i integrujący procesy gospodarcze, społeczne z przestrzennymi przekształceniami. W 2009 roku miasto Bydgoszcz przystąpiło do prac w projekcie REURIS (Rewitalizacja Miejskich Przestrzeni Nadrzecznych) subsydiowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu dla Europy Środkowej. Projekt dotyczy rewitalizacji części kanału, zbudowanego w XVIII wieku, który stał się początkiem ekonomicznego i terytorialnego rozwoju miasta. Droga wodna tworzona przez Kanał Bydgoski, Brdę i rzekę Wisłę kształtowała ekonomiczne i społeczne podstawy życia miasta. Przyległe do niej tereny były wykorzystywane jako rekreacyjne, na terenie parku znajdowały się restauracje i sale taneczne. Wraz z utratą znaczenia ekonomicznego drogi wodnej, nastąpiła utrata funkcji i degradacja obszaru otaczającego. Stary Kanał w Bydgoszczy jest wpisany do rejestru zabytków. Projekt bydgoski w pełni do chwili obecnej osiąga cele projektu REURIS, które polegają na wypracowaniu i przetestowaniu strategicznego podejścia do rewitalizacji przestrzeni nadrzecznych, uwzględniającego zarówno specyfikę miast i regionów, jak elementy wspólne, wskazanie i sprawdzenie wspólnych metod i procedur pracy zespołów multidyscyplinarnych oraz konsultacji społecznej, a także wskazanie i rozwiązanie wspólnych barier dla rewitalizacji przestrzeni nadrzecznych oraz sposobów ich usuwania poprzez realizację projektów pilotażowych.

  • Gdańsk – rewitalizacja

Poniżej przedstawiamy przykłady działań rewitalizacyjnych w mieście Gdańsk. Najbardziej sztandarowymi przykładami są doceniane i nagradzane rewitalizacje Dolnego Wrzeszcza i Dolnego Miasta.

Rewitalizacja Dolnego Miasta

Rewitalizacja ul. Wajdeloty

Obecnie projekty rewitalizacji są realizowane na czterech obszarach Gdańska.
Więcej na ten temat można znaleźć na stronach:

http://www.brg.gda.pl/aktualnosci/rewitalizacja/402-sprawdz-na-mapach-jak-beda-zmieniac-sie-obszary-rewitalizacji-w-gdansku

http://www.brg.gda.pl/rewitalizacja#gpr-gminny-program-rewitalizacji

  • Płock – Stowarzyszenie Ulicy Tumskiej

Wyjątkowym zadaniem programu rewitalizacji w Płocku jest rewitalizacja ulicy Tumskiej i przekształcenie jej w reprezentacyjną przestrzeń publiczną, potocznie określaną jako salon miasta (Wierzbicka, 2008). Rewitalizacja jest prowadzona przez społeczność lokalną, a jednym z celów jest utrzymanie i rozwój funkcji handlowych, usługowych, w szczególności gastronomicznych, turystycznych i kulturalnych oraz wyodrębnienie i wskazanie miejsc odpoczynku, spotkań i imprez kulturalnych. W 2005 roku samorząd rozpoczął działania inwestycyjne na ulicy Tumskiej, polegające na przebudowie i modernizacji nawierzchni wraz z jej małą architekturą oraz na uporządkowaniu wszystkich mediów. Prace zakończono w 2006 roku, a ich łączny koszt wyniósł niemal 30 mln zł. Następnie Miasto Płock zaangażowało się w realizację Projektu ADHOC, który otrzymał dofinansowanie w kwocie 87,7 mln euro z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Inicjatywy Wspólnotowej INTERREG III B CADSES.  Jednym z wymogów Projektu ADHOC było przeprowadzenie konsultacji społecznych mających na celu zinwentaryzowanie posiadanych zasobów n  a pilotażowym obszarze projektu oraz stworzenie społecznej wizji funkcjonowania ulicy Tumskiej w wymiarze przestrzennym, społecznym i gospodarczym.W 2008 roku powstało Stowarzyszenie Ulicy Tumskiej skupiające właścicieli nieruchomości, którzy chcą sami przeprowadzić zagospodarowanie podwórek i ożywić ulicę, między innymi poprzez realizację projektów współfinansowanych ze środków unijnych.